Over de Stelvio Pas & motorervaring – interview Esther met Paul Jansen

Paul, je hebt de Stelvio Pas al een paar keer beklommen. Dit keer was het met de motor, maar hoe heb je hem de keren ervoor gedaan?

De keren dat ik de Stelvio met de motor heb gereden is niet meer op één hand te tellen. Het is een van de uitdagendste passen in de Alpen om deze op de motor te rijden. Met een hoogste punt op ca. 2.758 m2 boven zeeniveau en ca. 48 haarspeldbochten is het iedere keer weer een uitdaging.

 

Wat maakt de Stelvio Pas zo’n bijzondere plek voor jou?

Met name het gebied ben ik erg gecharmeerd. Dit geldt eigenlijk wel voor de hele Alpen, de serene rust. Dit is een heerlijk deken wat zeer prettig aanvoelt.

 

Hoe was het om de Stelvio Pas nu eens met de motor te rijden? Verschilt dat erg van je eerdere ervaringen?

Ik draai de vraag graag om. Ik weet zeker dat ik de Stelvio ook binnen nu en een paar jaar met de racefiets zal gaan bedwingen. Dus al vaak gedaan met twee wielen en meer dan 110 pk tot mij beschikking. Maar hoe zal het aanvoelen ook op twee wielen maar dan maar één menskracht. Dit zie ik nog als een leuke uitdaging.

 

Wat trekt je zo aan in die route?

Het is een bijzondere route. Er zijn haarspeldbochten bij waar je zo de hele dag kan zitten en kijken wat er allemaal fout kan gaan, zowel bij motorrijders, maar ook bij automobilisten, fietsers, campers. Even googelen en je kan zo honderden filmpjes vinden en dan snap je precies wat ik bedoel. (Eerlijk gezegd is het wel een beetje leedvermaak😉)

 

Hoe combineer je je motorpassie met het hardlopen in de bergen?

De bergen is de verbinden factor waar deze twee passies heel mooi samenkomen.

 

Wat zou je iemand aanraden die voor het eerst de Stelvio Pas wil ervaren?

Geniet, laat je niet opjagen, en kijk iedere bocht goed door en handel passief.

 

Over de UMTB Eiger Ultra Trail & trailrunning 

Jij hebt onlangs meegedaan aan de UMTB Eiger Ultra Trail. Hoe voelde het om zo’n lange trail met zoveel hoogtemeters te lopen?

Kleine introductie. Een jaar of zeven geleden kwam ik tot de conclusie dat ik tocht iets meer aan sport moest gaan doen. Ik kon duidelijk merken dat met traplopen er veel zuurstof behoefte was als ik boven was aangekomen. Toen besloten om mee te doen met start to run. Dit is zeer goed bevallen en zag duidelijk vooruitgang in de conditie. Vervolgens groeide dit steeds verder uit naar steeds langere afstanden. Na een leuke hoeveelheid halve marathons werd de focus toch gelegd op eens een hele marathon. Dit werd de marathon van Rotterdam welke ik in vier uur heb afgelegd. Dit smaakte duidelijk naar meer en hier kwamen de bergen weer om de hoek kijken. De Jungfrau marathon in Interlake werd een feit. Inmiddels alweer tweemaal voltooid. Uiteraard bleven de bergen trekken en ik zag ik weer nieuwe uitdagingen. En zo werd een Ultra loop een feit. Een ultra loop is altijd een grotere afstand dan een marathon. Zo heb ik mij kunnen inschrijven voor de Eiger Ultra Trail onderdeel E51 in Grindelwald. De E51 staat voor een trail van ruim 51 kilometer en in dit geval met 3.100 hoogte meters. Dit alles moet zijn volbracht binnen 13 uur. Binnen de route zijn er verder twee doorkomsten waar je binnen een bepaald tijd moet zijn gepasseerd. Indien je hier te laat bent wordt je uit de race gehaald, omdat het anders onverantwoord is om door te lopen.

 

De route werd ingekort vanwege het weer, hoe heb je dat ervaren?

Inderdaad waren de weersvooruitzichten in de middag zeer slecht. Dit is altijd een groot aandachtspunt in de Alpen. Zodoende is door de organisatie besloten om de route in te korten naar 44 kilometer, gelukkig nog wel een ultra trail maar dan iets korter dan gepland. Bij de start ’s ochtends was er strak blauwe lucht, maar in de middag werd duidelijk dat er een terechte keus is gemaakt. Zeer harde windstoten, regen met bakken uit de lucht en onweer waar de honden geen brood van lusten. Maar alles lekker doorstaan en naar acht uur kan ik deze ook afvinken.

 

Wat was het zwaarste stuk tijdens de UMTB Eiger Ultra Trail?

Bij het begin wist ik al dat het zwaar zou worden, maar had er erg veel zin in. Hetgeen waar ik mij het meest op heb verkeken is afdalen. Iets over de helft van de trail had ik het hoogste punt bereikt waarna ik dat om lekker wat tijd te gaan goed maken bij het afdalen. Immers helpt de zwaartekracht dan een handje mee. Mijn idee was compleet verkeerd. De afdaling was dermate steil dat ik staat moest afremmen waardoor het dalen uiteindelijk veel zwaar was dan het stijgen. Dit was een duidelijk leer momentje. Bij deze trail is het start en eind punt gelijk dus alles wat je omhoog loopt ga je ook weer naar beneden. Zo was de Jungfrau marathon alleen maar omhoog lopen.

 

Heb je onderweg nog bijzondere ontmoetingen gehad?

Het leuk van zo’n trail is dat je allemaal met gelijk gestemde bent. Het mooiste is natuurlijk bekende langs het parcours. Door vrouw en kinderen ben ik meerdere keren langs de route aangemoedigd.

 

Hoe ga je om met het wisselvallige weer in de bergen tijdens zo’n trail?

Voor de trail is het verplicht dat je een bepaalde uitrusting bij te hebt. Hierdoor kan je bij het omslaan van het weer je kleding aanpassen. Hierop wordt ook gecontroleerd om dat de verleiding groot kan zijn om hier niet aan te voldoen. Het is immers allemaal extra ballast waarvan je hoop dat jet het niet nodig hebt. Tijdens mij race werd het wel duidelijk dat deze eisen niet voor niets zijn.

 

Welke uitrusting mag bij jou echt niet ontbreken tijdens zo’n ultratrail?

Uiteraard drink mogelijkheden. Hiervoor heb je een speciaal trailvest aan, dat je dit makkelijk kan meenemen. Ook een isolatiedeken en een waterdichte jas hoort hierbij. Verder natuurlijk genoeg energierijk eten.

 

Hoe herstel je na zo’n lange en zware trail?

Het beste kan je de dagen erna wandelen of in een zeer laag tempo hardlopen. In ieder geval minimaal 10 dagen rustig aan doen. Daarna kan je weer lekker je wekelijkse loopbehoefte oppakken.

 

Toekomstplannen & motivatie 

 

Wat zijn je verwachtingen voor de Jungfrau marathon komende september?

Bewust dit jaar gekozen om de Jungfrau over te slaan. Had er wel moeite meer maar is gelukt. Geen start bewijs en de inschrijving is alweer lang gesloten.

 

Denk je dat je ooit de Stelvio Pas ook te voet of op de fiets gaat doen?

 Toevallig afgelopen jaar een racefiets gekocht. Dus alles is mogelijk😉

 

Wat motiveert je om zulke uitdagingen aan te gaan?

Grenzen, in mijn jonge jaren heb ik duidelijk geleerd dat een iedereen zijn eigen grens bepaald van fysieke inspanning. Hierin ben je zelf de belemmerende factor. Hoe mooi is het als je de grens kan verleggen of misschien wel kan opheffen. Dit laatste zie ik altijd als ultieme uitdaging.

 

Heb je nog een bucketlist-berg of route waar je ooit heen wilt?

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar stiekem zou ik de Marathon des Sables nog wel willen doen. Over grenzen gesproken😉 en een sponsor is dan ook zeker welkom.

 

Hoe bereid je je meestal voor op zo’n zware trail?

Eigenlijk heel eenvoudig door gewoon veel kilometers in de week hard te lopen op een relatief laag tempo.

 

Heb je een favoriete moment of uitzicht tijdens het lopen of rijden?

Gewoon (hard)lopen in de bergen. De vergezichten en serene rust is gewoon geweldig.